عضو شوید

:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :

رمز عبور :

موبایل :

ایمیل :

نام اصلی :

سلام به وبسایت اشعار شاعران خوش امدید

آهنگ سنتی

شاهنامه فردوسی

ویدئو

رمان

سخنان زیبا ادیسون

سخنان زیبا کوروش کبیر

سخنان زیبا سعدی

سخنان زیبا فردوسی

سخنان زیبا از گاندی

سخنان زیبا از هیتلر

سخنان زیبا از ماندلا

سخنان زیبا از مولانا

سخنان زیبا ازجی پی واسوانی

سخنان زیبا از چارلی چاپلین

سخنان زیبا از ژان ژاک روسو

شعر عاشقانه

اشعار مذهبی

شعر شاد

اشعار غمگین

شعر خنده دار

شاعران خارجی

سخنان امام سجاد (ع)

سخنان امام حسین (ع)

سخنان حضرت علی (ع)

سخنان حضرت محمد (ص)

مولانا

سعدی

شاملو

خیام

شهریار

پروین اعتصامی

سیمیـن بهبهـانـی

خواجوی کرمانی

شاه نعمت الله ولی

شهیار قنبری

سهراب سپهری

رضا کاظمی

کاظم بهمنی

محمد علی بهمنی

جلیل صفر بیگی

شمس لنگرودی

آیاتی از قرآن

حافظ

ایرج میرزا

دکتر شریعتی

قیصر امین پور

هوشنگ ابتهاج

فروغی بسطامی

hossein.zendehbodi [454]

زندگینامه حسین زنده بودی

سخنان سعدی [ 146532 ]

نجمه زارع [ 145099 ]

سخنان هیتلر [ 132882 ]

ایرج میرزا [ 122138 ]

شهاب مقربین [ 120341 ]

حسین سپهری [ 118718 ]

سخنان امام سجاد(ع) [ 116921 ]

آمار مطالب

:: کل مطالب : 454
:: کل نظرات : 185

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 0
:: تعداد اعضا : 4

کاربران آنلاین

آمار بازدید

:: بازدید امروز : 1
:: باردید دیروز : 1
:: بازدید هفته : 14
:: بازدید ماه : 536
:: بازدید سال : 1165
:: بازدید کلی : 1165

RSS

اشعار شاعران

Poetry.poets

زندگینامه حسین زنده بودی

شنبه 14 فروردین 1395 ساعت 15:18 | بازدید : 490 | نوشته ‌شده به دست poetry-s | ( )

سلام حسین زنده بودی (غلامحسین) هستم متولد 28مرداد سال 1378 و تنگستان به دنیا آمدم و در حال حاضر ساکن استان بوشهر و در رشته برق مشغول به تحصیل هستم.

امتیاز مطلب : 11

تعداد امتیازدهندگان : 4

مجموع امتیاز : 4

محمد علی رستمی

دوشنبه 03 اسفند 1394 ساعت 20:38 | بازدید : 20453 | نوشته ‌شده به دست poetry-s | ( )

دیوار مهربانی هرچند پر ز چین است بالا نرو که او هم شرمنده ی زمین است
من در هوای کوچه می سوزم ای "میانه" آشفتگی ندارد تا رسم این چنین است

امتیاز مطلب : 0

تعداد امتیازدهندگان : 0

مجموع امتیاز : 0

:: ادامه مطلب ...

خواجه عبدالله انصاری

سه‌شنبه 20 بهمن 1394 ساعت 17:58 | بازدید : 24652 | نوشته ‌شده به دست poetry-s | ( )

بدانکه، نماز زیاده خواندن، کار پیرزنان است و روزه فزون داشتن، صرفه ی نان است

و حج نمودن، تماشای جهان است. اما نان دادن، کار مردان است...

امتیاز مطلب : 0

تعداد امتیازدهندگان : 0

مجموع امتیاز : 0

:: ادامه مطلب ...

رضی الدین آرتیمانی

دوشنبه 19 بهمن 1394 ساعت 00:04 | بازدید : 9002 | نوشته ‌شده به دست poetry-s | ( )

شوری نه‌چنان گرفت ما را کز دست توان گرفت ما را
ما هیچ گرفته‌ایم از او او هیچ از آن گرفت ما را

امتیاز مطلب : 0

ای بازگشته از سفر بیکرانگی : - از سرزمین پاک گیاهان مهرزی -

امتیاز مطلب : 0

تعداد امتیازدهندگان : 0

مجموع امتیاز : 0

:: ادامه مطلب ...

اشعار شاعران

دیوار مهربانی هرچند پر ز چین است بالا نرو که او هم شرمنده ی زمین استمن در هوای کوچه می سوزم ای "میانه" آشفتگی ندارد تا رسم این چنین است

بدانکه، نماز زیاده خواندن، کار پیرزنان است و روزه فزون داشتن، صرفه ی نان است و حج نمودن، تماشای جهان است. اما نان دادن، کار مردان است...

شوری نه‌چنان گرفت ما را کز دست توان گرفت ما راما هیچ گرفته‌ایم از او او هیچ از آن گرفت ما را

خواهم كه تو را چو مي به ساغر بكشم، بردارم و لاجرعه تو را سر بكشم:

تو جانِ مني، برون نمان از تنِ من، بگذار تو را دوباره در بر بكشم

به بام بر شده ام از سپیده ی تو بگویم اذان به وقت گلوی بریده ی تو بگویماذان به وقت گلویی که قطعه قطعه غزل شد غزل غزل شده ام تا قصیده ی تو بگویم

شب نمی جنبد از جا كه مباد آب ها آغوش آشفته كنندبا تن برهنه ماه در آب موج ها قصه ناگفته كنن

یه آشنا با لهجه ملیحش منو صدا می زنه تا ضریحش تو صحن پاک و فوج یاکریمش هزار هزار دل یتیم ، مقیمش

در موج تاب ، اینه چو چشم گشودم آنقدر پیر گشته بودم که لوح حمورابی را می توانستم به جای شناسنامه ارائه دهم

ای دست ای مخمل نسیم

ای بازگشته از سفر بیکرانگی : - از سرزمین پاک گیاهان مهرزی -

دیوار مهربانی هرچند پر ز چین است بالا نرو که او هم شرمنده ی زمین است
من در هوای کوچه می سوزم ای "میانه" آشفتگی ندارد تا رسم این چنین است

بدانکه، نماز زیاده خواندن، کار پیرزنان است و روزه فزون داشتن، صرفه ی نان است

و حج نمودن، تماشای جهان است. اما نان دادن، کار مردان است...

شوری نه‌چنان گرفت ما را کز دست توان گرفت ما را
ما هیچ گرفته‌ایم از او او هیچ از آن گرفت ما را

به بام بر شده ام از سپیده ی تو بگویم اذان به وقت گلوی بریده ی تو بگویم
اذان به وقت گلویی که قطعه قطعه غزل شد غزل غزل شده ام تا قصیده ی تو بگویم

شب نمی جنبد از جا كه مباد آب ها آغوش آشفته كنند
با تن برهنه ماه در آب موج ها قصه ناگفته كنن

یه آشنا با لهجه ملیحش منو صدا می زنه تا ضریحش
تو صحن پاک و فوج یاکریمش هزار هزار دل یتیم ، مقیمش

در موج تاب ، اینه چو چشم گشودم آنقدر پیر گشته بودم
که لوح حمورابی را می توانستم به جای شناسنامه ارائه دهم