محمدرضا آقاسی، 24 فروردین ماه سال 1338 در تهران در خانواده‌ای مذهبی و شاعر متولد شد. وی به علت اختلاف نظر با مسئولین هنرستان تجسمی ادامه تحصیل نداد و به مدرک سیکل اکتفا کرد. ایشان قبل از انقلاب، در سالهای 55 و 56 به عضویت انجمنهای ادبی آن زمان درآمد و بعد از انقلاب نیز از محضر اساتیدی چون مهرداد اوستا و یوسف میرشکاک استفاده نمود. وی از سال 51 شروع به سرودن شعر نمود اما عمده اشعار وی متعلق به سالهای 68 به بعد است. آقاسی مدتی نیز در جبهه‌های جنگ در مناطق شوش دانیال و جزیره مجنون و سه راه جفیر و شلمچه بود. از او اشعار زیادی در خصوص جبهه و اهل بیت بر جای مانده است که با مثنوی بلند شیعه در جامعه شناخته شد، محمد‌رضا ‌آقاسی‌ ، شاعر و مثنوی‌ سرای اهل بیت عصمت‌ و‌ طهارت‌ ، بامداد سه شنبه سوم خرداد ماه 84 به علت عارضه قلبی در مرکز تخصصی قلب تهران ، در سن‌‌46 ‌سالگی‌ ؛ دار فانی را وداع گفت.‌ پیکر پاک و نورانی وی 5 خردادماه از مقابل معراج الشهدای تهران تشییع و در قطعه 25 شهیدان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. روحش شاد که دنیای انتظار را بویی نو بخشید.
کلام آخر ! اگر او نبود چه کسی به مانند عمار یاسر مشکلات جامعه شیعه را شناسایی و یادآوری میکرد؟ من واقعا شرمنده ی این عزیز هستم که نتوانستم چون او شعر بگویم و قلم بدست گیرم... امیدوارم مهدی «عج» دستش گیرد... یا مهدی ادرکنی.