عشق معمایی جاودانه است، زیرا هیچ چیز آن را توضیح نمی دهد.

پروانه لحظات را می شمرد نه ماه ها را، با این حال زمان کافی دارد.

آب درون ظرف، شفاف است؛ آب دریا اما تیره. حقیقت های کوچک کلماتی شفاف دارند، حقایق بزرگ اما سکوتی عظیم.

زمانی در این دنیا زندگی می کنیم که دوستش بداریم.

معنای ما نه در جدایی آن از خدا و دیگران، که در درک پیوسته یوگا یا یگانگی باید جستجو شود.

کسی که طالب انجام نیکی است، در را می کوبد؛ او که عاشق است، در را گشوده می یابد.