عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
سلام به وبسایت اشعار شاعران خوش امدید

آمار مطالب

:: کل مطالب : 454
:: کل نظرات : 185

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 0
:: تعداد اعضا : 4

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 1
:: باردید دیروز : 2
:: بازدید هفته : 16
:: بازدید ماه : 322
:: بازدید سال : 1167
:: بازدید کلی : 1167

RSS

Powered By
loxblog.Com

Poetry.poets

فریبا عباسی
جمعه 04 اردیبهشت 1394 ساعت 23:25 | بازدید : 39882 | نوشته ‌شده به دست poetry-s | ( نظرات 0 )

کي ميرسم به لحظه ي ديدار؟ هيچ وقت...      اين را حساب حادثه  نگذار  هيچ وقت.
آخر دو دلسپرده ي رسوا از عشق هم،         از هم نمي شوند که بيزار، هيچ وقت.


هيچ وقت...
کي ميرسم به لحظه ي ديدار؟ هيچ وقت...

                               اين را حساب حادثه  نگذار  هيچ وقت.

آخر دو دلسپرده ي رسوا از عشق هم،

                               از هم نمي شوند که بيزار، هيچ وقت.

بي تو چه سخت مي گذرد روزگار من

                               حالم گرفته از همه، انگار هيچ وقت...

من را که بي بهانه به تو فکر مي کنم

                               آسان به دست خاطره نسپار هيچ وقت

بي تو چگونه زنده بمانم؟؟ نمي شود،

                               از چشمهايم عاشقي انکار، هيچ وقت.

باري که روي دوش منو تو امانت است

                               از آسمان رسيده و اين بار هيچ وقت،

جز  در کنار عشق به مقصد نمي رسد،

                               يک دل بدون همدم و بي يار؟ هيچ وقت....

-------------------------------------------------------------------------

 
خبر رسيده که بالا گرفته کار شما

 
 
خبر رسيده که بالا گرفته کار شما
                                و سخت وفق مراد است روزگار شما
به سر رسيده زمستان آن حوالي،آه....
                               چه نعمتي ست حضور پر از بهار شما
شنيده ام که بهايي به شهر بخشيديد،
                               که شهر، وام گرفته از اعتبار شما
سند به نام شما مي زنند دلها را
                               به اين بهانه که هستند بي قرار شما
چقدر جبر قشنگي براي آدمهاست،
                               که دل دهند هميشه، به اختيار شما
رقيبهاي خودم را عجيب مي فهمم
                               نمي شود که نباشد کسي دچار شما
خبر رسيده که يادي نمي کنيد از من
                               خوشا به حال کساني که در کنار شما....
شما، که کاسه ي صبر مرا نمي بينيد،
                               مرا، که مانده ام عمري به انتظار شما
چقدر دور شديد از دو دست خواهش من
                               چقدر فاصله دارم من از ديار شما
غم زمانه خورم يا فراق يار؟، اصلا
                               به طاقتي که ندارم، کدام بار شما....؟
----------------------------------------------------------------
 

 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران