عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
سلام به وبسایت اشعار شاعران خوش امدید

آمار مطالب

:: کل مطالب : 454
:: کل نظرات : 185

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 0
:: تعداد اعضا : 4

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 0
:: باردید دیروز : 1
:: بازدید هفته : 16
:: بازدید ماه : 224
:: بازدید سال : 1167
:: بازدید کلی : 1167

RSS

Powered By
loxblog.Com

Poetry.poets

شهاب مقربین
جمعه 04 اردیبهشت 1394 ساعت 23:23 | بازدید : 45843 | نوشته ‌شده به دست poetry-s | ( نظرات 0 )

وقتي به مرگ فکر مي‌کنم    مي‌دانم
بايد به زندگي فکر کرد ..    وقتي به زندگي فکر مي‌کنم


وقتي به مرگ فکر مي‌کنم
وقتي به مرگ فکر مي‌کنم

مي‌دانم

بايد به زندگي فکر کرد ..

 

وقتي به زندگي فکر مي‌کنم

مي‌دانم

چيز ديگري نيست

بايد به تو فکر کنم ..

 

وقتي به تو فکر مي‌کنم

نمي‌دانم

چه کنم ..

----------------------------------------

 
نه اين‌ها کاغذي نيستند ...

 

نه

اين‌ها کاغذي نيستند

                      که بادشان ببرد

پاره سنگي که روي روياهايم گذاشتي بردار

روي باد بگذار

روياهاي من‌اند

                 که باد را به‌هم ريخته‌اند.

--------------------------------------

 
از پسِ اين همه برف

 
از پسِ اين همه برف

                        كه در دلم باريد

بوي تو مي‌آيد

 

گل كاشتي بهار!

-------------------------------------

 
دستت را بده

 
دريا عميق است

تنهايي عميق‌تر

دستت را بده

                   با هم دست و پا بزنيم

پيش از آن که غرق شويم

-----------------------------------

 
برف

 
برفي که مي‌باريد من بودم

تو را احاطه کردم

در بَرَت گرفتم

گونه‌هايت را نوازش کردم

شانه‌هايت را بوسيدم

و پاره پاره ريختم

                    پيشِ پاي تو

 

بر من پا گذاشتي

کوبيده‌تر سخت‌تر محکم‌تر شدم

 

تابيدي به من

               آب شدم

----------------------------------------

 
کاش در ظلمات مانده بودم

 

در ظلمات مانده بودمبوي تو پيچيد در دلمروشن شد همه جاتو را ديدمبوي تو رفت و رفت محبوبه شب امکاش           در ظلمات مانده بودم

---------------------------------------

 
اي کاش درخت بودم

 

اي کاش درخت بودم

زبانم  زبانِ سکوت بود

تا سکوت تو را مي فهميدم

 

مثل زبان گنجشکي تنها

                  که حرف پاييز را فهميده است

--------------------------------------

 
گاهي صخره‌ها هم گريه مي‌کنند

 
گاهي صخره‌ها هم گريه مي‌کنند

نديده‌اي تو

هرگز هم نخواهي ديد

اما صخره‌ها هم گاهي گريه مي‌کنند

نمي‌داني چرا

هرگز هم به تو نخواهم گفت

اما گريه مي‌کنند صخره‌ها

دريا‌ها با خود غمي را مي‌آورند و مي‌برند

اما صخره‌ها نمي‌داني

وقتي که گريه مي‌کنند ...

وقتي که گريه مي‌کنند ...

-------------------------------------------

 
شليک کردي

 
من آويخته از طناب بودم و

تو

      تفنگ در دست

                          شليک کردي

شليک کردي به طناب

برگشتم به زندگي

                     خطا رفته بود

دوباره داري نشانه مي‌روي

                                قلب هدف را

درست نشانه گرفتي

بزن

     زندگي همين‌ است

                           که شليک مي‌شود از دست‌هاي تو

----------------------------------------------------------

 
و ديگري

 

ساقه ي علفي

              کنار ساقه ي علفي

                                   در علفزاري انبوه

در باد خم مي شويم

                       به سمت ديگري

و ديگري

           به سمت ديگري

و ديگري

           به سمت ديگري

و ديگري...

---------------------------------------------------

 
پل سراسر ...

 

پل سراسر آب‌هاي خروشان بود  و

رودخانه خشكيده


نه به سمت ديگر رفتيم

نه اين‌سو جرياني در كار بود

--------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران