عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
سلام به وبسایت اشعار شاعران خوش امدید

آمار مطالب

:: کل مطالب : 454
:: کل نظرات : 185

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 1
:: تعداد اعضا : 4

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 50
:: باردید دیروز : 52
:: بازدید هفته : 279
:: بازدید ماه : 1005
:: بازدید سال : 2561
:: بازدید کلی : 2561

RSS

Powered By
loxblog.Com

Poetry.poets

یغما گلرویی
یکشنبه 18 بهمن 1394 ساعت 23:36 | بازدید : 33381 | نوشته ‌شده به دست poetry-s | ( نظرات 0 )

سیگارِ گیتارت‌ُ آتیش‌ بزن‌ !        خیلی‌ وقت‌ِ تو لَک‌ِ شنیدن‌ِ صدای‌ صاعقه‌اَم‌ !
آوازه‌خونا رفتن‌ تو کارِ پانتومیم‌ !      فکر کردن‌اَم‌ این‌ روزا از مُد اُفتاده‌ !


سیگارِ گیتارت‌ُ آتیش‌ بزن‌ !
خیلی‌ وقت‌ِ تو لَک‌ِ شنیدن‌ِ صدای‌ صاعقه‌اَم‌ !
آوازه‌خونا رفتن‌ تو کارِ پانتومیم‌ !
فکر کردن‌اَم‌ این‌ روزا از مُد اُفتاده‌ !
خُدام‌ دیگه‌ زورِ سابق‌ُ نداره‌ !
تویی‌ که‌ می‌باس‌ عَلو بِدی‌ سایه‌ها رُ !
این‌ برفا رُ از رو موهات‌ بِتِکون‌ !
من‌ گول‌ِ اون‌ تارای‌ سفیدُ نمی‌خورم‌ !
می‌دونم‌ که‌ هنوزم‌ تو فکرِ گرفتن‌ِ خورشیدی‌ !
حالا یه‌ شب‌ِ مهتاب‌ُ بَرام‌ بخون‌ که‌ خراب‌ِ شنیدن‌ِ اون‌ صدای‌ آبادم‌ !
از جمعه‌ بگو وُ از سقفی‌ که‌ هنوزم‌ تن‌ِ اَبرِ آسمونه‌ !
نگو دیگه‌ صدایی‌ اَزَت‌ شنیده‌ نمی‌شه‌ !
پیداس‌ که‌ هنو نفت‌ داری‌ تو فانوس‌ِ تنت‌ !
واسه‌ همین‌ گفتی‌ جای‌ خاک‌ کردن‌ ، آتیشت‌ بزنن‌ !
سرزمین‌ِ گُل‌ُ بُلبُل‌ ، سرزمین‌ِ قفس‌ُ گُل‌ْخونه‌س‌ ،
پَس‌ آخرین‌ آوازت‌ُ بُلن‌تر از نرده‌های‌ این‌ قفس‌ بخون‌ !
سیگارُ گیتارت‌ُ آتیش‌ بزن‌ !

---------------------------------------------------

ـ این‌ مجسّمه‌ی‌ عاج‌ خیلی‌ قشنگه‌ ! نه‌؟

ـ آره‌ ! قشنگه‌ !
وقتی‌ ندونی‌ عاجش‌
مال‌ِ بزرگ‌ترین‌ فیل‌ِ کنگو بوده‌ ،
وقتی‌ ندونی‌ شیکارچیا
گولّه‌ی‌ اوّل‌ُ تو چشم‌ِ فیلی‌ که‌ صاحبش‌ بوده‌ خالی‌ کردن‌ ،
وقتی‌ ندونی‌ بچّه‌ی‌ اون‌ فیل‌
خرطوم‌ِ کوچیکش‌ُ رو صورت‌ِ خونی‌ِ پدرش‌ کشیده‌ وُ
یه‌ قطره‌ اشک‌ از چشای‌ خاکستریش‌ سُر خورده‌ پایین‌ ،
وقتی‌ ندونی‌ که‌ جُفتش‌
اون‌قدر پای‌ نعشش‌ ضجّه‌ زده‌
که‌ خودشم‌ مُرده‌...
اون‌ وقته‌ که‌ این‌ مجسّمه‌ عاج‌
خیلی‌ قشنگ‌ به‌ نظر میاد !
خیلی‌ قشنگ‌...

----------------------------------------------------

دَم‌ِ عوارضی‌ دیدمش‌ !
دَس‌ْبند به‌ دستای‌ خودش‌ بودُ
پابند به‌ پاهای‌ اسبش‌ !
سواری‌ که‌ مادربزرگ‌
اون‌ همه‌ تو قصّه‌هاش‌ ازش‌ حرف‌ می‌زَد ،
حالا شُده‌ بود بازیچه‌ی‌ یه‌ مُش‌ لَجَن‌
که‌ با لباسای‌ لجنی‌ دورش‌ حلقه‌ زده‌ بودن‌ !
کسی‌ حرفاش‌ُ باور نمی‌کرد !
حتّا وقتی‌ خورشیدُ از خورجین‌ اسبش‌ بیرون‌ آورد
همه‌ بِهِش‌ خندیدن‌ُ گفتن‌
نورافکنای‌ عوارضی‌ بیشتر از اون‌ خورشید روشنی‌ دارن‌ !
اسب‌ِ رو پاهاش‌ بلند شده‌ بودُ مُدام‌ شیهه‌ می‌کشید ،
امّا شیهه‌ش‌
تو صدای‌ خاورایی‌ که‌ از کنارِ بزرگراه‌ رَد می‌شُدن‌ گُم‌ بود !
معجزه‌ها از علم‌ عقب‌ اُفتاده‌ بودن‌ُ
کسی‌ اون‌ سوارُ اسبش‌ُ باور نمی‌کرد !

-------------------------------------------------------


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
$captcha_html
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا