عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
سلام به وبسایت اشعار شاعران خوش امدید

آمار مطالب

:: کل مطالب : 454
:: کل نظرات : 185

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 0
:: تعداد اعضا : 4

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 0
:: باردید دیروز : 1
:: بازدید هفته : 16
:: بازدید ماه : 224
:: بازدید سال : 1167
:: بازدید کلی : 1167

RSS

Powered By
loxblog.Com

Poetry.poets

یغما گلرویی
یکشنبه 18 بهمن 1394 ساعت 23:36 | بازدید : 33365 | نوشته ‌شده به دست poetry-s | ( نظرات 0 )

سیگارِ گیتارت‌ُ آتیش‌ بزن‌ !        خیلی‌ وقت‌ِ تو لَک‌ِ شنیدن‌ِ صدای‌ صاعقه‌اَم‌ !
آوازه‌خونا رفتن‌ تو کارِ پانتومیم‌ !      فکر کردن‌اَم‌ این‌ روزا از مُد اُفتاده‌ !


سیگارِ گیتارت‌ُ آتیش‌ بزن‌ !
خیلی‌ وقت‌ِ تو لَک‌ِ شنیدن‌ِ صدای‌ صاعقه‌اَم‌ !
آوازه‌خونا رفتن‌ تو کارِ پانتومیم‌ !
فکر کردن‌اَم‌ این‌ روزا از مُد اُفتاده‌ !
خُدام‌ دیگه‌ زورِ سابق‌ُ نداره‌ !
تویی‌ که‌ می‌باس‌ عَلو بِدی‌ سایه‌ها رُ !
این‌ برفا رُ از رو موهات‌ بِتِکون‌ !
من‌ گول‌ِ اون‌ تارای‌ سفیدُ نمی‌خورم‌ !
می‌دونم‌ که‌ هنوزم‌ تو فکرِ گرفتن‌ِ خورشیدی‌ !
حالا یه‌ شب‌ِ مهتاب‌ُ بَرام‌ بخون‌ که‌ خراب‌ِ شنیدن‌ِ اون‌ صدای‌ آبادم‌ !
از جمعه‌ بگو وُ از سقفی‌ که‌ هنوزم‌ تن‌ِ اَبرِ آسمونه‌ !
نگو دیگه‌ صدایی‌ اَزَت‌ شنیده‌ نمی‌شه‌ !
پیداس‌ که‌ هنو نفت‌ داری‌ تو فانوس‌ِ تنت‌ !
واسه‌ همین‌ گفتی‌ جای‌ خاک‌ کردن‌ ، آتیشت‌ بزنن‌ !
سرزمین‌ِ گُل‌ُ بُلبُل‌ ، سرزمین‌ِ قفس‌ُ گُل‌ْخونه‌س‌ ،
پَس‌ آخرین‌ آوازت‌ُ بُلن‌تر از نرده‌های‌ این‌ قفس‌ بخون‌ !
سیگارُ گیتارت‌ُ آتیش‌ بزن‌ !

---------------------------------------------------

ـ این‌ مجسّمه‌ی‌ عاج‌ خیلی‌ قشنگه‌ ! نه‌؟

ـ آره‌ ! قشنگه‌ !
وقتی‌ ندونی‌ عاجش‌
مال‌ِ بزرگ‌ترین‌ فیل‌ِ کنگو بوده‌ ،
وقتی‌ ندونی‌ شیکارچیا
گولّه‌ی‌ اوّل‌ُ تو چشم‌ِ فیلی‌ که‌ صاحبش‌ بوده‌ خالی‌ کردن‌ ،
وقتی‌ ندونی‌ بچّه‌ی‌ اون‌ فیل‌
خرطوم‌ِ کوچیکش‌ُ رو صورت‌ِ خونی‌ِ پدرش‌ کشیده‌ وُ
یه‌ قطره‌ اشک‌ از چشای‌ خاکستریش‌ سُر خورده‌ پایین‌ ،
وقتی‌ ندونی‌ که‌ جُفتش‌
اون‌قدر پای‌ نعشش‌ ضجّه‌ زده‌
که‌ خودشم‌ مُرده‌...
اون‌ وقته‌ که‌ این‌ مجسّمه‌ عاج‌
خیلی‌ قشنگ‌ به‌ نظر میاد !
خیلی‌ قشنگ‌...

----------------------------------------------------

دَم‌ِ عوارضی‌ دیدمش‌ !
دَس‌ْبند به‌ دستای‌ خودش‌ بودُ
پابند به‌ پاهای‌ اسبش‌ !
سواری‌ که‌ مادربزرگ‌
اون‌ همه‌ تو قصّه‌هاش‌ ازش‌ حرف‌ می‌زَد ،
حالا شُده‌ بود بازیچه‌ی‌ یه‌ مُش‌ لَجَن‌
که‌ با لباسای‌ لجنی‌ دورش‌ حلقه‌ زده‌ بودن‌ !
کسی‌ حرفاش‌ُ باور نمی‌کرد !
حتّا وقتی‌ خورشیدُ از خورجین‌ اسبش‌ بیرون‌ آورد
همه‌ بِهِش‌ خندیدن‌ُ گفتن‌
نورافکنای‌ عوارضی‌ بیشتر از اون‌ خورشید روشنی‌ دارن‌ !
اسب‌ِ رو پاهاش‌ بلند شده‌ بودُ مُدام‌ شیهه‌ می‌کشید ،
امّا شیهه‌ش‌
تو صدای‌ خاورایی‌ که‌ از کنارِ بزرگراه‌ رَد می‌شُدن‌ گُم‌ بود !
معجزه‌ها از علم‌ عقب‌ اُفتاده‌ بودن‌ُ
کسی‌ اون‌ سوارُ اسبش‌ُ باور نمی‌کرد !

-------------------------------------------------------


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران